Aktualnie przeglądane category

Instytucje które mogą pomóc w sytuacji przemocy w rodzinie

Osoby doznające przemocy w rodzinie nie są same. Jest wiele instytucji, które mają wpisane w swoje obowiązki pomoc i wsparcie w tego typu sytuacjach. Warto je znać oraz wiedzieć w jakim zakresie każda z nich jest w stanie pomóc.

ODziała przy każdym urzędzie gminy.  Jednym z jego zadań jest wsparcie ludzi, którzy z różnych przyczyn znajdują się w trudnej/kryzysowej sytuacji życiowej.

W sytuacji przemocy w rodzinie Ośrodki Pomocy Społecznej mogą pomóc m.in. poprzez: Rozpoznanie sytuacji w rodzinie – W przypadku otrzymania informacji o podejrzeniu występowania przemocy w rodzinie pracownicy socjalni mają prawo sprawdzić sytuację bezpośrednio w miejscu zamieszkania rodziny. W przypadku podejrzenia, że w rodzinie dochodzi do przemocy pracownik pomocy społecznej ma obowiązek wszcząć procedurę „Niebieskie Karty”.

  • Pomoc specjalistyczną:
    • bezpłatne porady prawne,
    • bezpłatna pomoc psychologiczna, pedagogiczna
    • skierowanie do rodziny asystenta, czyli osoby, która pomaga rodzinie w rozwiązywaniu codziennych problemów.
  • Pomoc materialną – Taka pomoc udzielana jest osobom i rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Może mieć charakter pieniężny lub rzeczowy, zasiłku stałego, okresowego lub celowego (na zaspokojenie konkretnej potrzeby).
  • Odebranie dziecka z rodziny, jeśli jest zagrożone jego życie lub zdrowia- W sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia dziecka pracownik socjalny razem z policją i przedstawicielem ochrony zdrowia może odebrać dziecko z rodziny. Dziecko w takiej sytuacji powinno zostać umieszczone u innej najbliższej, niezamieszkującej wspólnie osoby. Jeśli nie jest to możliwe – w rodzinie zastępczej lub całodobowej placówce opiekuńczo-wychowawczej. O odebraniu dziecka informuje się sąd, który w ciągu 24 godzin podejmuje decyzję o tym, co dalej będzie się działo z dzieckiem. Celem tego działania jest zapewnienie dziecku bezpieczeństwa na „tu i teraz”. Natomiast dalsze decyzje o losach dziecka podejmuje sąd.

 p jest służbą, która interweniuje w sytuacji zagrożenia „tu i teraz”, zapewniając bezpośrednio i doraźnie ochronę osobom krzywdzonym. W przypadku przemocy w rodzinie możemy oczekiwać od funkcjonariuszy Policji m.in.:

  • – Interwencji w miejscu zamieszkania rodziny w sytuacji zagrożenia zdrowia i życia – „działanie na tu i teraz” – Osoby doznające przemocy i świadkowie mają prawo wezwać Policję, kiedy czują się zagrożone. Policji nie wzywa się, aby policjanci w miejscu zamieszkania przyjęli zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa lub zobaczyli jak wygląda dom po awanturze – w tych sytuacjach warto zgłosić się bezpośrednio do komendy. Patrole Policji służą zapewnieniu bezpieczeństwa.
    • Od interweniujących policjantów mamy prawo oczekiwać, aby:
      • jeśli zajdzie taka potrzeba, udzielili pierwszej pomocy lub zapewnili pomoc medyczną osobom poszkodowanym,
      • jeśli osoba stosująca przemoc znajduje się pod wpływem alkoholu i stanowi zagrożenie dla osób najbliższych – zatrzymali ją do wytrzeźwienia, np. w izbie wytrzeźwień,
      • jeśli osoba stosująca przemoc jest trzeźwa, ale zachodzi podejrzenie, że po wyjściu funkcjonariuszy będzie ponownie stanowić zagrożenie dla najbliższych, policjanci mogą zatrzymać ją na czas do 48 godzin.
      • przeprowadzili rozmowę interwencyjną z osobą stosującą przemoc,
      • poinformowali osobę krzywdzoną o możliwych działaniach w sytuacji przemocy w rodzinie oraz wszczęli procedurę „Niebieskie Karty”,
      • zabezpieczyli dowody popełnienia przestępstwa,
      • sporządzili notatkę z interwencji – może być ona później dowodem w sprawie,
      • udzielili informacji o tym, kto interweniuje – imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, nazwa i siedziba jednostki.
      • Jeśli po odjeździe funkcjonariuszy z miejsca zdarzenia ponownie dochodzi do przemocy, osoba pokrzywdzona lub świadek ma prawo ponownie wezwać Policję.
  • Wezwania karetki i przyjazdu wraz z nią do miejsca zamieszkania rodziny
  • Odebrania dzieci z rodziny, gdy ich bezpieczeństwo jest zagrożone – jeśli interweniujący policjanci stwierdzą, że dzieci nie mają zapewnionej opieki (np. rodzice/opiekunowie znajdują się pod wpływem alkoholu i nie ma w domu innej trzeźwej, dorosłej osoby najbliższej) albo ich zdrowie lub życie jest zagrożone, policjanci mogą podjąć decyzję o zabraniu dzieci z domu i umieszczeniu w rodzinie zastępczej lub placówce opiekuńczo-wychowawczej.
  • Asysty Policji – Jeśli osoba doznająca przemocy chciałaby np. zabrać z domu swoje rzeczy lub z innego powodu wejść do mieszkania zajmowanego wspólnie z osobą stosującą przemoc, a obawia się o swoje bezpieczeństwo lub o to, że osoba stosująca przemoc oskarży ją później, np. o kradzież; może poprosić Policję o asystę w tych działaniach. Asysta oznacza, że Policja jest obecna przy tych działaniach. Aby doszło do asysty, warto wcześniej umówić się z funkcjonariuszami, np. z dzielnicowym.
  • Przyjęcia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa – Policja przyjmuje zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, wówczas prowadzi dochodzenie, przesłuchuje świadków, zabezpiecza dowody. Zawiadomienie składa się w najbliższej jednostce Policji.

KPrzy Gminach działają Komisje Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, które również mogą udzielić pomocy. Od przedstawicieli Komisji możemy oczekiwać m.in.:

  • Uruchomienia procedury sądowego zobowiązania do leczenia odwykowego. – Warto pamiętać, że nie ma tzw. „leczenia przymusowego”. Oznacza to, że nawet po nałożeniu sądowego obowiązku poddania się leczeniu, osoba uzależniona ma prawo odmówić udziału w terapii. Procedura sądowego zobowiązania do leczenia może jednak przynieść pozytywne efekty np. wobec osób, które chcą uniknąć takich konsekwencji, jak rozprawa sądowa, wizyty kuratora sądowego, wezwania na komisję itp. Warto też pamiętać, że rozwiązanie problemu alkoholowego niekoniecznie rozwiązuje problem przemocy! Nie zawsze też tam gdzie przemoc musi występować alkohol.
  • Udziału w pracach Zespołów Interdyscyplinarnych i grup roboczych. – przedstawiciele Komisji mogą brać udział w pracach grup roboczych

sPrzedstawiciele służby zdrowia  to np. lekarze, pielęgniarki, ratownicy medyczni. W sytuacji przemocy w rodzinie od przedstawiciela służby zdrowia możemy oczekiwać m.in.:

  • Wydania przez lekarza pierwszego kontaktu bezpłatnego zaświadczenia o przyczynach i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie. – Każdy lekarz pierwszego kontaktu ma obowiązek wystawić takie zaświadczenie. Może ono stanowić dowód w postępowaniu sądowym. Drugą możliwością udokumentowania obrażeń jest obdukcja. Jest ona płatna i wykonują ją wyłącznie biegli sądowi (lista biegłych dostępna jest w sądzie okręgowym).
  • Zapewnienia pomocy medycznej
  • Interwencji w przypadku prawdopodobieństwa popełnienia samobójstwa lub w przypadku, gdy osoba chora psychicznie zagraża zdrowiu i życiu innych. – Lekarz lub ratownik medyczny może podjąć decyzję o zabraniu osoby stanowiącej zagrożenie dla siebie lub innych do szpitala psychiatrycznego – nawet bez jej zgody. W szpitalu lekarz psychiatra podejmuje decyzję o zatrzymaniu tej osoby w szpitalu. (nawet bez jej zgody do 24 godzin).

szPrzedstawiciele oświaty to np. nauczyciele, wychowawcy, pedagodzy lub psychologowie szkolni. Jeśli dochodzi do przemocy w rodzinie osoby te mogą m.in.:

  • objąć dziecko pomocą psychologiczno-pedagogiczną. – Warto wiedzieć, że pedagog szkolny ma prawo rozmawiać z dzieckiem bez obecności rodziców w celu rozpoznania jego sytuacji rodzinnej i ustalenia potrzeb.

KAŻDA Z WYMIENIONYCH WYŻEJ SŁUŻB JEST ZOBOWIĄZANA:

  • wszcząć procedurę „Niebieskie Karty”, gdy jej przedstawiciel poweźmie podejrzenie o przemocy w rodzinie,
  • złożyć zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa,
  • poinformować wydział rodzinny i nieletnich sądu rejonowego o sytuacji dzieci – Przedstawiciele służb mogą poinformować sąd o niepokojącej sytuacji dzieci. W efekcie sąd może np. ograniczyć władzę rodzicielską i ustanowić nadzór kuratora nad rodziną lub pozbawić prawa do opieki nad dziećmi.

ŻRÓDŁO: Broszura: „Procedura Niebieskiej Karty – przemoc w rodzinie”