Aktualnie przeglądane category

Przemoc w rodzinie

Osoby doznające przemocy w rodzinie wbrew ich jakże częstemu przekonaniu nie są same. Jest wiele instytucji oraz stowarzyszeń które pomagają w tego typu sytuacjach. Poniżej przedstawiam adresy instytucji, numery telefonów pod którymi mogą uzyskać informacje oraz znaleźć wsparcie osoby doznające przemocy w rodzinie lub świadkowie w/w przemocy.

GRWPunkt znajduje się w budynku Urzędu Gminy (pokój nr 0-13 część przyziemia). Jest czynny w każdą środę w godzinach 10:00 – 12:00 oraz czwartki od 15:00 do 17:00. Można w nim uzyskać min. pomoc prawną, psychologiczną, terapeutyczną oraz w kontaktach z policją, prokuratorem i sądem. Na konsultacje ze specjalistami można umawiać się z pracownikami socjalnymi lub pod nr telefonu: 888 568 305. Porad udziela także ks. Norbert Sarota (poniedziałki 18.30 – 19.30 w Domu Parafialnym)

wsparcieGrupa spotyka się dwa razy w miesiącu w siedzibie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Rabie Wyżnej, /pokój nr 13 przyziemia budynku Urzędu Gminy Raba Wyżna/. Spotkania odbywają się w II i IV poniedziałek miesiąca w godzinach od 14.45 do 16.45. Udział w spotkaniach jest bezpłatny – finansowany ze środków GOPS. Szczegółowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Rabie Wyżnej – dział pomocy społecznej 18/26 71 231.

pKomisariat Policji w Rabce-ZdrojuUL. Do Pociesznej Wody 50a, 34-700 Rabka-Zdrój
tel – 18 267 62 20

INTERWOśrodek znajduje się na  ul. Królowej Jadwigi 1 w Nowym Targu. Placówka zapewnia wsparcie psychologiczne, terapeutyczne, poradnictwo prawne i informacyjne. Telefon kontaktowy to  512 492 114/ 798 798 894, czynny pn. 11-19, wt, śr, pt 8-15,  czw 8-16

linia „Niebieska Linia” 801-12-00-02 – działa od poniedziałku do soboty w godz. 8.00- 22.00, w niedziele i święta – w godz. 8.00- 16.00 Opłata za połączenie – opłata za każdą minutę zgodnie z posiadaną taryfą. Dzwoniąc pod ten numer można uzyskać wsparcie, pomoc psychologiczną, informacje o możliwościach uzyskania pomocy najbliżej miejsca zamieszkania.

PORADY PRPoradnia działająca przy Ogólnopolskim Pogotowiu dla Ofiar Przemocy w rodzinie „Niebieska linia” czynna pod numerami telefonów:

  • 22/666-28-50 – poniedziałek, wtorek, godz. 17.00-21.00
  • 801-120-002 – środa, godz. 18.00-22.00

Opłata za połączenie z numerem 22/666-28-50 za każdą minutę połączenia, zgodnie z posiadanym przez Państwa taryfikatorem. W sprawach związanych z przemocą w rodzinie można również pisać na adres mailowy: niebieskalinia@niebieskalinia.info

kryz tel Telefon Zaufania 116 123 powstał z myślą o osobach, które z różnych powodów nie mają możliwości bezpośredniego kontaktu z psychologiem. Oferta Poradni kierowana jest do osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym, potrzebujących wsparcia i porady psychologicznej, rodziców potrzebujących wsparcia w procesie wychowawczym oraz osób niepełnoprawnych. Poradnia Telefoniczna 116 123 udziela pomocy psychologicznej osobom doświadczającym kryzysu emocjonalnego, samotnym, cierpiącym z powodu depresji, bezsenności, chronicznego stresu. Połączenie numerem jest całkowicie bezpłatne niezależnie od tego z jakiej sieci dzwoni Klient, można dzwonić z każdego miejsca w Polsce, zarówno z telefonów stacjonarnych jak i komórkowych. Telefony zaczynające się na 116 to grupa europejskich, darmowych linii telefonicznych o charakterze społecznym przeznaczona dla dzieci i osób dorosłych znajdujących się w trudnych sytuacjach i potrzebujących wsparcia. Telefony tego rodzaju są obsługiwane w różnych krajach europejskich przez organizacje pozarządowe, tak dzieje się i w Polsce. Telefon Zaufania powstał z inicjatywy Komisji Europejskiej w marcu 2009 roku. Misję stworzenia 116 123 w Polsce powierzono Instytutowi Psychologii Zdrowia.

POMOC SPOLNa stronie internetowej Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Rabie Wyżnej: http://gopsrabawyzna.pl znajduje się zakładka: „PRZECIWDZIAŁANIE PRZEMOCY W RODZINIE” poświęcona tej problematyce. Znajduje się tam min.

LINAdresy organizacji i instytucji z całej Polski pomagających ofiarom przemocy w rodzinie można znaleźć korzystając z wyszukiwarki dostępnej na stronie http://www.porozumienie.niebieskalinia.pl/ Jest to strona w całości poświęcona problematyce przemocy w rodzinie. Można na niej znaleźć dużo istotnych informacji zarówno dla osób będących ofiarami przemocy jak i jej świadkami.

def. To zamierzone działanie lub zaniechanie działania jednej osoby wobec drugiej, które – wykorzystując przewagę sił – narusza prawa i dobra osobiste człowieka, powodując cierpienie i szkody, wobec których osoba ta nie jest w stanie się bronić.

  • Zamierzone działanie lub zaniechanie działania: oznacza to, że osoba stosuje przemoc intencjonalnie, czyli nie przez przypadek, robi coś, co krzywdzi drugą osobę albo nie robi czegoś, do czego jest zobowiązana i w ten sposób wyrządza krzywdę (np. rodzic, który nie karmi dziecka). Najczęściej osoba, która stosuje przemoc jest przekonana, że robi to w słusznym celu, a nawet dla dobra drugiej osoby.
  • Jedna osoba ma wyraźną przewagę nad drugą: oznacza to, że jest silniejsza fizycznie, psychicznie, materialnie, zawodowo, społecznie i wykorzystuje tę przewagę wywierając wpływ na osobę słabszą po to, by zmusić ją do podporządkowania się swoim oczekiwaniom, przy braku możliwości samoobrony.
  • Działanie lub jego zaniechanie przez jedną osobę narusza prawa i dobra osobiste drugiej: każdy człowiek ma prawo do godności, szacunku, posiadania i wyrażania swojego zdania, prywatności, nietykalności cielesnej, bezpieczeństwa itp. – natomiast osoba, która stosuje przemoc, swoim zachowaniem łamie te prawa.
  • Takie zachowanie powoduje cierpienia i szkody. Szkody te mogą być zarówno fizyczne (zranienia, siniaki, zadrapania), jak i psychiczne (traumy, lęki, niemoc, strach).

Ofiarami przemocy w rodzinie są najczęściej kobiety (58%) oraz dzieci do lat 13 (24%). Natomiast sprawcami przemocy są głównie mężczyźni (96%), będący często pod wpływem alkoholu. W rodzinie /związku z problemem przemocy występują różne rodzaje przemocy: IV r

  • PRZEMOC FIZYCZNA –  Szarpanie, kopanie, popychanie, obezwładnianie, duszenie, przytrzymywanie, szczypanie, bicie, topienie, pozostawienie w niebezpiecznym miejscu, rzucanie przedmiotami w drugą osobę, itp.
  • PRZEMOC PSYCHICZNA –  Wyśmiewanie, narzucanie swojego zdania, nadmierne dotkliwe krytykowanie, wmawianie choroby psychicznej, izolowanie, kontrolowanie, ograniczanie kontaktów z innymi ludźmi, wyzywanie, używanie wulgarnych epitetów, poniżanie, zawstydzanie, stosowanie gróźb, szantażowanie, itp.
  • PRZEMOC SEKSUALNA – Wymuszanie pożycia seksualnego, nieakceptowanych pieszczot i praktyk seksualnych, zmuszanie do seksu z osobami trzecimi, sadyzm w pożyciu, wyśmiewanie wyglądu, ciała i krytyka zachowań seksualnych, itp.
  • PRZEMOC EKONOMICZNA –  Zabieranie pieniędzy, niełożenie na utrzymanie, uniemożliwianie podjęcia pracy zarobkowej, oszustwa rozmaite, zmuszanie do pożyczek, uniemożliwianie korzystania z pomieszczeń niezbędnych do zaspokajania potrzeb (kuchnia, łazienka), itp.

koło przemocyPrzemoc w rodzinie/związku charakteryzuje się swoistym cyklem na który składają się następujące po sobie  fazy:

W tym okresie pojawia się coraz więcej sytuacji I etapkonfliktowych w związku/rodzinie. Sytuacja w rodzinie/związku staje się coraz bardziej napięta. Sprawca przemocy staje się coraz bardziej drażliwy, jest ciągle poirytowany, spięty, byle drobiazg jest w stanie wyprowadzić go z równowagi i stać się pretekstem do kłótni, awantury oraz do wyładowania swoich emocji na członkach rodziny.

Pozostali członkowie rodziny starają się schodzić z drogi agresora. Osoba będąca ofiarą przemocy w  rodzinie/związku stara się za wszelką cenę nie doprowadzać do sytuacji konfliktowych. Często zastanawia co jeszcze może zrobić ona i/lub dzieci aby tylko nie doszło do wybuchu agresji. Wywiązuje się wręcz perfekcyjnie ze swoich obowiązków, próbuje przewidywać i spełniać zachcianki partnera. W sytuacji się pojawiających się konfliktów stara się załagodzić sytuacje za wszelką cenę. Często przeprasza partnera za swoje „ niewłaściwe zachowanie”, uspokaja go, nie reaguje na zaczepki, milczy, czasem rozmawia aby rozładować napięcie panujące w domu. Tłumaczy przed sobą, dziećmi czy partnerem powody przez które jest taki nerwowy/zły, itp. czynnikami zewnętrznymi ( „miał zły dzień”, „pokłócił się z szefem”, itp.)

Cechą charakterystyczną tej fazy jest rosnące napięcie w rodzinie, które u osób doznających przemocy może objawiać się w postaci bólów somatycznych (ból głowy, żołądka, bezsenność, itp.). To rosnące napięcie i towarzyszący strach i lęk może sprawiać że w pewnym momencie osoby doznające przemocy same wywołują kłótnie po to by mieć to już za sobą.

II etapZachowanie sprawcy przemocy w tej fazie jest nieprzewidywalne. Wybuchy gniewu wywołują drobiazgi. Partner w ogóle się nie kontroluje i często wpada w szał a pojawiająca się agresja może przejawiać się biciem, kopaniem, grożeniem, itp. Osoba doznająca przemocy stara się robić wszystko aby uspokoić partnera a tym samym ochronić siebie. Jednak nic nie przynosi oczekiwanego rezultatu. Po zakończenie wybuchu przemocy, osoba doznająca przemocy często jest w szoku. Czuje wstyd i przerażenie, ale również złość i bezradność.

Kiedy sprawca wyładował już swoje emocje na ofierze i wie że przekroczył granice stara sięIII etap wynagrodzić ofierze wcześniejsze przeżycia. Przeprasza za swoje zachowanie, szczerze żałuje, obiecuje że nigdy to się nie powtórzy, stara się znaleźć zewnętrzne usprawiedliwienia za swoje zachowanie. Okazuje ofierze/członkom rodziny ciepło, skruchę i miłość, dba o ich potrzeby, spędza z nimi czas. Staje się troskliwym partnerem/ojcem. Kupuje kwiaty, przynosi prezenty, zachowuje się tak jakby przemoc nigdy nie miała miejsca. Z zewnątrz wygląda to tak jakby w tej rodzinie/związku trwała sielanka czy miesiąc miodowy. Swoim zachowaniem mami ofiarę/członków rodziny. Zaczynają oni wierzyć, że ukochany partner/ojciec się zmienił i to co się stało było tylko jednorazowym aktem przemocy i nigdy więcej się nie powtórzy.  Bo przecież wszystko teraz jest takie cudowne a partner/ojciec jest miły, dobry.

Jeśli wcześniej osoba doznająca przemocy weszła na drogę prawną (złożenie zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa, sprawa rozwodowa itp.), w tej fazie może się wycofać z tych działań, wierząc, że sytuacja wróciła do normy i przemoc już nie powróci.  Jest to jednak złudne myślenie bo przemoc wraca a w następnym cyklu jest jeszcze gwałtowniejsza.

Faza miodowego miesiąca może trwać od kilku do kilkunastu miesięcy, jednak mija i przemoc ponownie zatacza krąg: pojawia się znów kolejno faza narastającego napięcia, ostrej przemocy i miodowego miesiąca.

 Warto pamiętać, że to osoba, która stosuje przemoc, jest odpowiedzialna za swoje zachowanie. Nic nie usprawiedliwia stosowania przemocy! Osoba doznająca przemocy w rodzinie nie ponosi odpowiedzialności za to, że partner jest agresywny. Przemoc pod każdą postacią jest przestępstwem.

Źródło: www.niebieskalinia.pl

 

Osoby doznające przemocy w rodzinie nie są same. Jest wiele instytucji, które mają wpisane w swoje obowiązki pomoc i wsparcie w tego typu sytuacjach. Warto je znać oraz wiedzieć w jakim zakresie każda z nich jest w stanie pomóc.

ODziała przy każdym urzędzie gminy.  Jednym z jego zadań jest wsparcie ludzi, którzy z różnych przyczyn znajdują się w trudnej/kryzysowej sytuacji życiowej.

W sytuacji przemocy w rodzinie Ośrodki Pomocy Społecznej mogą pomóc m.in. poprzez: Rozpoznanie sytuacji w rodzinie – W przypadku otrzymania informacji o podejrzeniu występowania przemocy w rodzinie pracownicy socjalni mają prawo sprawdzić sytuację bezpośrednio w miejscu zamieszkania rodziny. W przypadku podejrzenia, że w rodzinie dochodzi do przemocy pracownik pomocy społecznej ma obowiązek wszcząć procedurę „Niebieskie Karty”.

  • Pomoc specjalistyczną:
    • bezpłatne porady prawne,
    • bezpłatna pomoc psychologiczna, pedagogiczna
    • skierowanie do rodziny asystenta, czyli osoby, która pomaga rodzinie w rozwiązywaniu codziennych problemów.
  • Pomoc materialną – Taka pomoc udzielana jest osobom i rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Może mieć charakter pieniężny lub rzeczowy, zasiłku stałego, okresowego lub celowego (na zaspokojenie konkretnej potrzeby).
  • Odebranie dziecka z rodziny, jeśli jest zagrożone jego życie lub zdrowia- W sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia dziecka pracownik socjalny razem z policją i przedstawicielem ochrony zdrowia może odebrać dziecko z rodziny. Dziecko w takiej sytuacji powinno zostać umieszczone u innej najbliższej, niezamieszkującej wspólnie osoby. Jeśli nie jest to możliwe – w rodzinie zastępczej lub całodobowej placówce opiekuńczo-wychowawczej. O odebraniu dziecka informuje się sąd, który w ciągu 24 godzin podejmuje decyzję o tym, co dalej będzie się działo z dzieckiem. Celem tego działania jest zapewnienie dziecku bezpieczeństwa na „tu i teraz”. Natomiast dalsze decyzje o losach dziecka podejmuje sąd.

 p jest służbą, która interweniuje w sytuacji zagrożenia „tu i teraz”, zapewniając bezpośrednio i doraźnie ochronę osobom krzywdzonym. W przypadku przemocy w rodzinie możemy oczekiwać od funkcjonariuszy Policji m.in.:

  • – Interwencji w miejscu zamieszkania rodziny w sytuacji zagrożenia zdrowia i życia – „działanie na tu i teraz” – Osoby doznające przemocy i świadkowie mają prawo wezwać Policję, kiedy czują się zagrożone. Policji nie wzywa się, aby policjanci w miejscu zamieszkania przyjęli zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa lub zobaczyli jak wygląda dom po awanturze – w tych sytuacjach warto zgłosić się bezpośrednio do komendy. Patrole Policji służą zapewnieniu bezpieczeństwa.
    • Od interweniujących policjantów mamy prawo oczekiwać, aby:
      • jeśli zajdzie taka potrzeba, udzielili pierwszej pomocy lub zapewnili pomoc medyczną osobom poszkodowanym,
      • jeśli osoba stosująca przemoc znajduje się pod wpływem alkoholu i stanowi zagrożenie dla osób najbliższych – zatrzymali ją do wytrzeźwienia, np. w izbie wytrzeźwień,
      • jeśli osoba stosująca przemoc jest trzeźwa, ale zachodzi podejrzenie, że po wyjściu funkcjonariuszy będzie ponownie stanowić zagrożenie dla najbliższych, policjanci mogą zatrzymać ją na czas do 48 godzin.
      • przeprowadzili rozmowę interwencyjną z osobą stosującą przemoc,
      • poinformowali osobę krzywdzoną o możliwych działaniach w sytuacji przemocy w rodzinie oraz wszczęli procedurę „Niebieskie Karty”,
      • zabezpieczyli dowody popełnienia przestępstwa,
      • sporządzili notatkę z interwencji – może być ona później dowodem w sprawie,
      • udzielili informacji o tym, kto interweniuje – imię i nazwisko, numer identyfikacyjny, nazwa i siedziba jednostki.
      • Jeśli po odjeździe funkcjonariuszy z miejsca zdarzenia ponownie dochodzi do przemocy, osoba pokrzywdzona lub świadek ma prawo ponownie wezwać Policję.
  • Wezwania karetki i przyjazdu wraz z nią do miejsca zamieszkania rodziny
  • Odebrania dzieci z rodziny, gdy ich bezpieczeństwo jest zagrożone – jeśli interweniujący policjanci stwierdzą, że dzieci nie mają zapewnionej opieki (np. rodzice/opiekunowie znajdują się pod wpływem alkoholu i nie ma w domu innej trzeźwej, dorosłej osoby najbliższej) albo ich zdrowie lub życie jest zagrożone, policjanci mogą podjąć decyzję o zabraniu dzieci z domu i umieszczeniu w rodzinie zastępczej lub placówce opiekuńczo-wychowawczej.
  • Asysty Policji – Jeśli osoba doznająca przemocy chciałaby np. zabrać z domu swoje rzeczy lub z innego powodu wejść do mieszkania zajmowanego wspólnie z osobą stosującą przemoc, a obawia się o swoje bezpieczeństwo lub o to, że osoba stosująca przemoc oskarży ją później, np. o kradzież; może poprosić Policję o asystę w tych działaniach. Asysta oznacza, że Policja jest obecna przy tych działaniach. Aby doszło do asysty, warto wcześniej umówić się z funkcjonariuszami, np. z dzielnicowym.
  • Przyjęcia zawiadomienia o podejrzeniu popełnienia przestępstwa – Policja przyjmuje zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa, wówczas prowadzi dochodzenie, przesłuchuje świadków, zabezpiecza dowody. Zawiadomienie składa się w najbliższej jednostce Policji.

KPrzy Gminach działają Komisje Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, które również mogą udzielić pomocy. Od przedstawicieli Komisji możemy oczekiwać m.in.:

  • Uruchomienia procedury sądowego zobowiązania do leczenia odwykowego. – Warto pamiętać, że nie ma tzw. „leczenia przymusowego”. Oznacza to, że nawet po nałożeniu sądowego obowiązku poddania się leczeniu, osoba uzależniona ma prawo odmówić udziału w terapii. Procedura sądowego zobowiązania do leczenia może jednak przynieść pozytywne efekty np. wobec osób, które chcą uniknąć takich konsekwencji, jak rozprawa sądowa, wizyty kuratora sądowego, wezwania na komisję itp. Warto też pamiętać, że rozwiązanie problemu alkoholowego niekoniecznie rozwiązuje problem przemocy! Nie zawsze też tam gdzie przemoc musi występować alkohol.
  • Udziału w pracach Zespołów Interdyscyplinarnych i grup roboczych. – przedstawiciele Komisji mogą brać udział w pracach grup roboczych

sPrzedstawiciele służby zdrowia  to np. lekarze, pielęgniarki, ratownicy medyczni. W sytuacji przemocy w rodzinie od przedstawiciela służby zdrowia możemy oczekiwać m.in.:

  • Wydania przez lekarza pierwszego kontaktu bezpłatnego zaświadczenia o przyczynach i rodzaju uszkodzeń ciała związanych z użyciem przemocy w rodzinie. – Każdy lekarz pierwszego kontaktu ma obowiązek wystawić takie zaświadczenie. Może ono stanowić dowód w postępowaniu sądowym. Drugą możliwością udokumentowania obrażeń jest obdukcja. Jest ona płatna i wykonują ją wyłącznie biegli sądowi (lista biegłych dostępna jest w sądzie okręgowym).
  • Zapewnienia pomocy medycznej
  • Interwencji w przypadku prawdopodobieństwa popełnienia samobójstwa lub w przypadku, gdy osoba chora psychicznie zagraża zdrowiu i życiu innych. – Lekarz lub ratownik medyczny może podjąć decyzję o zabraniu osoby stanowiącej zagrożenie dla siebie lub innych do szpitala psychiatrycznego – nawet bez jej zgody. W szpitalu lekarz psychiatra podejmuje decyzję o zatrzymaniu tej osoby w szpitalu. (nawet bez jej zgody do 24 godzin).

szPrzedstawiciele oświaty to np. nauczyciele, wychowawcy, pedagodzy lub psychologowie szkolni. Jeśli dochodzi do przemocy w rodzinie osoby te mogą m.in.:

  • objąć dziecko pomocą psychologiczno-pedagogiczną. – Warto wiedzieć, że pedagog szkolny ma prawo rozmawiać z dzieckiem bez obecności rodziców w celu rozpoznania jego sytuacji rodzinnej i ustalenia potrzeb.

KAŻDA Z WYMIENIONYCH WYŻEJ SŁUŻB JEST ZOBOWIĄZANA:

  • wszcząć procedurę „Niebieskie Karty”, gdy jej przedstawiciel poweźmie podejrzenie o przemocy w rodzinie,
  • złożyć zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa,
  • poinformować wydział rodzinny i nieletnich sądu rejonowego o sytuacji dzieci – Przedstawiciele służb mogą poinformować sąd o niepokojącej sytuacji dzieci. W efekcie sąd może np. ograniczyć władzę rodzicielską i ustanowić nadzór kuratora nad rodziną lub pozbawić prawa do opieki nad dziećmi.

ŻRÓDŁO: Broszura: „Procedura Niebieskiej Karty – przemoc w rodzinie”

wsparcie IGminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Rabie Wyżnej zaprasza do udział w GRUPIE WSPARCIA osoby, które czują się krzywdzone przez swoich bliskich, a jednocześnie chcą zmienić tą sytuację i poczuć się bezpiecznie, a także poznać osoby z podobnymi doświadczeniami. 

Grupa stwarza możliwość:

  • zdobycia wiedzy na temat twoich praw,
  • wypowiedzenia swoich opinii,
  • nabycia umiejętności otwartego i jasnego komunikowania się,
  • nauczenia się rozpoznawania i nazywania emocji,
  • poznania siebie i odzyskania wiary we własne siły i możliwości,
  • dowiedzenia się, jak inni radzą sobie z trudnościami,

W ramach grupy wsparcia planuje się przeprowadzenie cyklu spotkań, odbywających się dwa razy w miesiącu w siedzibie Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Rabie Wyżnej, /pokój nr 13 przyziemia budynku Urzędu Gminy Raba Wyżna/.

Spotkania odbywają się w II i IV poniedziałek miesiąca w godzinach od 14.45 do 16.45. Udział w spotkaniach jest bezpłatny – finansowany ze środków GOPS. Szczegółowe informacje można uzyskać pod numerem telefonu Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Rabie Wyżnej – dział pomocy społecznej 18/26 71 231. Spotkania prowadzi p. Kornelia Hołowczak – specjalista psychoterapii uzależnień (certyfikat PARPA)

 

pomocOsoby, które doświadczają przemocy w rodzinie, są jej świadkiem, znają kogoś kto doświadcza tego typu przemocy mogą uzyskać bezpłatną pomoc w PUNKCIE WSPARCIA I INFORMACJI DLA OSÓB DOTKNIĘTYCH PRZEMOCĄ. Punkt oferuje:

  • Pomoc w kontaktach z policją, prokuraturą i sądem
  • Wsparcie dla ofiar przemocy
  • Poradnictwo socjalne
  • Poradnictwo prawne, psychologiczne, terapeutyczne

Punkt znajduje się w budynku Urzędu Gminy (pokój nr 0-13 część przyziemia). Jest czynny w każdą środę w godzinach 10:00 – 12:00 oraz czwartki od 15:00 do 17:00

Na konsultacje ze specjalistami można umawiać się z pracownikami socjalnymi lub pod nr telefonu: 888 568 305

  • Terapeuta Uzależnień-mgr Kornelia Hołowczak
  • Psycholog-mgr Rafał Pawlik
  • Radca prawny – mgr Grażyna Wojdyła
  • Porad udziela także ks. Norbert Sarota (poniedziałki 18.30 – 19.30 w Domu Parafialnym)

NAZWANiebieska karta to  określone reguły postępowania służb w sytuacji, kiedy istnieje uzasadnione podejrzenie, że w rodzinie występuje przemoc. Jest to procedura która ma na celu zatrzymanie przemocy w rodzinie i pomoc jej członkom.

W działaniach związanych z niebieską kartą mogą brać udział przedstawiciele takich instytucji, jak: policja, pomoc społeczna, oświata (szkoła, przedszkole), ochrona zdrowia (przychodnia, szpital), komisje rozwiązywania problemów alkoholowych. Wymienione służby, realizując procedurę „Niebieskie Karty”, ściśle ze sobą współpracują, a ich  działania koordynuje Zespół Interdyscyplinarny. 

ZESPOL

To zespół składający się z przedstawicieli służb i instytucji pracujących na rzecz ochrony osób krzywdzonych. Członkami zespołu są przedstawiciele: pomocy społecznej, policji, oświaty, komisji rozwiązywania problemów alkoholowych, ochrony zdrowia, urzędnicy lokalnych struktur samorządowych. W skład zespołu mogą też wchodzić kuratorzy sądowi i prokuratorzy. Taki zespół znajduje się w każdej gminie/dzielnicy miasta. Najczęściej działa przy Gminnym/Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej. ZESPÓŁ POWOŁUJE DLA DANEJ RODZINY TZW. GRUPĘ ROBOCZĄ.

nazwa II

Grupę roboczą tworzą osoby które pracują bezpośrednio z rodziną, a skład tej grupy dobierany jest zgodnie z potrzebami rodziny (np. do grupy może zostać powołany pedagog/psycholog ze szkoły, do której uczęszczają dzieci, dzielnicowy z terenu, na którym rodzina mieszka, a także pracownik socjalny z tego rejonu, lekarz rodzinny). Członkowie grupy pracują z rodziną według ustalonego wspólnie planu pomocy – każdy zgodnie z kompetencjami i obowiązkami w ramach swoich czynności zawodowych.  Przede wszystkim chronią osoby doznające przemocy, a od osoby stosującej przemoc żądają zmiany zachowania i sprawdzają, czy sytuacja rodziny uległa poprawie.

Kto i kiedy może uruchomić procedurę niebieskiej karty pokazuje poniższy schemat.

schematKiedy przedstawiciel jednej z wyżej wymienionych służb (z wyjątkiem Policji) dowie się, że w rodzinie może dochodzić do przemocy, wszczyna procedurę NIEBIESKIEJ KARTY  WYPEŁNIAJĄC formularz „Niebieska Karta – A”. Jest to dokument zawierający  min. dane osób wobec których istnieje podejrzenie, że doznają przemocy, stosują przemoc oraz informacje, do jakich form przemocy dochodzi w rodzinie. Po wypełnieniu formularza „Niebieska Karta – A” zostaje on przekazany niezwłocznie do Zespołu Interdyscyplinarnego.

Jeśli Policjant jako pierwszy powziął informację o stosowaniu przemocy w rodzinie,( np. będąc wezwany na interwencję), to wówczas wypełnia on formularz: „Niebieska Karta – B” i również niezwłocznie przekazuje do Zespołu Interdyscyplinarnego.

kolejny etapZespół interdyscyplinarny powołuje grupę roboczą w skład której wchodzą przedstawiciele instytucji z którymi rodzina współpracuje – (np. do grupy może zostać powołany pedagog/psycholog ze szkoły, do której uczęszczają dzieci, dzielnicowy z terenu, na którym rodzina mieszka, a także pracownik socjalny z tego rejonu, lekarz rodzinny danej rodziny).

IIIGrupa robocza, która będzie pracować z rodziną zaprasza na spotkanie osobę, wobec której istnieje podejrzenie, że doznaje przemocy. Jeśli ofiarą przemocy w rodzinie jest dziecko,  to na spotkanie z grupą roboczą zaprasza się osobę dorosłą z rodziny, która nie stosuje przemocy. W trakcie spotkania grupa przekazuje tej osobie „Niebieską kartę – E”– w której zawarte są informacje nt. przemocy i sposobów jej powstrzymania oraz adresy instytucji pomocowych.

Grupa Robocza spotyka się tylko z dorosłymi. Dziecko będące ofiara przemocy w rodzinie nie musi się zatem obawiać, że będzie musiało iść na spotkanie i mówić przy wszystkich o tym, co się dzieje w domu.  Prawdopodobnie ktoś z członków Grupy Roboczej – np. pedagog ze szkoły dziecka będzie chciał z nim porozmawiać w innym miejscu i czasie, w bezpiecznej atmosferze.

VPodczas spotkania członkowie grupy rozmawiają z daną osobą o sytuacji i wspólnie ustalają plan pomocy.  W zależności od potrzeb rodziny taki plan może uwzględniać: pomoc psychologiczną,  prawną, wizyty dzielnicowego w domu sprawdzające bezpieczeństwo ofiary, pomoc materialną, itp. Plan pomocy nie jest ustalany „na stałe” – jeśli ujawnią się nowe potrzeby osoby krzywdzonej, plan pomocy jest modyfikowany. Plan powinien być zmieniany także wtedy, gdy mimo prowadzonych działań nadal dochodzi do przemocy. W takich sytuacjach służby mogą z urzędu podjąć działania zmierzające do pociągnięcia osoby stosującej przemoc do odpowiedzialności karnej.

Jeżeli w rodzinie nie ma dorosłej osoby, która nie stosuje przemocy, to Grupa Robocza sama ułoży plan pomocy , który jest zapisany w formularzu: „Niebieska Karta – C”

VIINa odrębne spotkanie grupy roboczej wzywana jest osoba, wobec której istnieje podejrzenie, że stosuje przemoc. W trakcie rozmowy grupa nazywa wprost zachowanie przemocowe osoby i informuje o grożących jej konsekwencjach prawnych. Kategorycznie żąda od niej zaprzestania krzywdzenia i zmiany zachowania. Informuje też, że będzie się kontaktować  z rodziną i sprawdzać, czy sytuacja uległa poprawie. Może przekazać osobie, będącej agresorem w rodzinie adresy miejsc, w których prowadzone są różne programy pomocy dla osób stosujących przemoc w rodzinie. Wypełnia formularz „Niebieska Karta – D”.

Następnie członkowie grupy roboczej realizują ustalony plan pomocy i – pozostając w kontakcie z rodziną – sprawdzają, czy sytuacja poprawia się.

 IXProcedura jest prowadzona do momentu, gdy przemoc całkowicie ustanie. O zamknięciu procedury, na wniosek grupy roboczej, decyduje Zespół Interdyscyplinarny, co zapewnia wnikliwe i rozważne podejmowanie decyzji w każdej sprawie. Procedura zostanie też zakończona, gdy grupa robocza stwierdzi brak zasadności dalszego jej prowadzenia (np. zamiast przemocy rozpozna konflikt lub podejrzenie stosowania przemocy nie potwierdzi się). Jeśli po zamknięciu procedury „Niebieskie Karty” w przyszłości doszłoby znów do aktów przemocy w rodzinie, procedura niebieskie karty może i powinna zostać ona wszczęta ponownie.

Formularz Niebieskiej Karty:

NIEBIESKA KARTA – A – formularz

NIEBIESKA KARTA-B – formularz

NIEBIESKA KARTA-C – formularz

NIEBIESKA KARTA-D – formularz

NIEBIESKA KARTA-E – formularz